د هند دولت د چهارشنبې په ورځ اعلام وکړ چې په تیرو دریو کلونو کې یې د افغانستان د ناکراره سیمو شاوخوا ۱۱۰۰ تنو اوسیدونکو ته په هند کې د دایمي استوګني قانوني اسناد ورکړي دي.

د هند د کورنیو چارو وزیر مولاپالي رماچاندران وویل چې دغه افغانان د نړیوالو قوانینو پر اساس په هند کې د پاتې کیدو لایق ول او هند دا لازمه وبلل چې د هغوي د سر پر وړاندي جدې خطر ته په کتو سره هغوي ته هند کې د استوګني دایمې اسناد ورکړي.

هند او افغانستان ډیري نږدې اړیکي لري او افغان دولت  د سیمې د ټولو هیوادونو په پرتله په هند اوجاپان ډیر ویاړي.

د یادولو وړ ده چې افغان ولسمشر حامد کرزي هم په هند کې خپلې لوړي زدکړي تر سره کړي دي
د بینوا ویب پاڼې نه په مننه http://www.benawa.com/details.php?id=33326

من بنده قرآنم اگر جان دارم
من خاک ره محمد مختارم
گرنقل کند جز این کس از گفتارم
بیزارم از او و از سخن بیزارم
مولانا

I'm a servant of the Quran as long as I live
I'm just a dust on the path of Muhammad,
The Chosen one.
If anyone would quote from me otherwise
I'd be disgusted with him and his words.
"Rumi

سا سچ                         

پدر بُرد بچهٌ اش را بر سر کار

که  تا  نخل  اُمید  او  دهد بار                                                        

بگفتا ای پسر این کار ساده ست

بشرط که تو باشی تیز و جرار                                                        

گوساله را نهند زآ نسو به ماشین

از این سو میشود ساسچ پدیدار                                                       

تو  آنرا می نهی در بین پاکت

مُنظم تا  برندش   سوی  بازار                                                        

پسر  پُرسید  از   بابه  سوالی

که این گونه نپُرسد هیچ هوشیار                                                      

که گر ما ساسچ از این سو بمانیم

شود گوساله از آن سو دیگر بار؟                                                    

Site various software

دوستی که تا نداره

با یه شکلات شروع شد 
.من یه شکلات گذاشتم توی دستش..اونم یه شکلات گذاشت توی دستم 
.من بچه بودم...اونم بچه بود 
.سرمو بالا کردم ..سرشو بالا کرد


دید که منو میشناسه.خندیدم گفت: دوستیم؟ 
...گفتم: دوست دوست


گفت: تا کجا؟ 

!گفتم: دوستی که تا نداره 

!گفت :تا مرگ 
!خندیدم و گفتم: تا نداره 
گفت: باشه! تا پس از مرگ 
!گفتم: نه! تا نداره 
گفت: قبول! تا اونجاییکه همه دوباره زنده میشن..یعنی تا زندگی بعد از مرگ باز هم با هم دوستیم..تا بهشت..تا جهنم..تا هر جا که باشه من و تو با هم دوستیم


خندیدم . گفتم: تو براش تا هر کجا که دلت میخواد یه تا بذار! اصلا یه تا بکش از سر این دنیا تا اون دنیا! اما من اصلا تا نمیذارم!


دوستی تا نداره !
نگام کرد..نگاش کردم. باور نمیکرد.. 
میدونستم... اون میخواست حتما دوستیمون تا داشته باشه. دوستی بدون تا رو نمیفهمید


.گفت :بیا برای دوستیمون یه نشونه بذاریم 
.گفتم: باشه. تو بذار 
گفت: شکلات! هر بار که همدیگر رو می بینیم یه شکلات مال تو ..یکی مال من! باشه؟ 
!گفتم: باشه 
هر بار یه شکلات میذاشتم توی دستش اونم یه شکلات توی دست من. باز همدیگه رو نگاه میکردیم..یعنی که دوستیم! دوست دوست 
من تندی شکلاتم رو باز میکردم و میذاشتم توی دهنم و تند تند اونو میخوردم. 
میگفت ای شکمو! تو دوست شکمویی هستی! و شکلاتش رو میذاشت توی صندوق کوچولوی قشنگ. 
میگفتم بخورش! میگفت نه! تموم میشه!میخوام تموم نشه! میخوام برای همیشه بمونه. 
صندوقش پر از شکلات شده بود و هیچ کدومش رو نمیخورد.من همش رو خورده بودم. گفتم اگه یه روز شکلاتهاتو مورچه ها بخورن یا کرمها..اون وقت چی کار میکنی؟ گفت مواظبشون هستم. میگفت میخوام نگهشون دارم تا موقعیکه دوست هستیم...و من شکلات و میذاشتم توی دهنم و میگفتم نه! نه! تا نداره!! دوستی که تا نداره! 

یه سال..دو سال..چهار سال..هفت سال...ده سال..بیست سال...شده که گذشته. 
حالا اون بزرگ شده و منم بزرگ شدم. من همه ی شکلاتهای خودم و خوردم..اون اما همه ی شکلاتهاشو نگه داشته. 
حالا اومده امشب که خدافظی کنه. میخواد بره.. بره اون دور دورا...میگه میرم اما زود برمیگردم! من میدونم ..میره و برنمیگرده... 
یادش رفت شکلات رو به من بده. من اما یادم نرفت. یه شکلات گذاشتم کف دستش گفتم این برای خوردن..یه شکلاتم گذاشتم کف اون دستش گفتم اینم آخرین شکلات برای صندوق کوچولوت! یادش رفته بود که صندوقی داره برای شکلاتهاش! هر دو تا رو خورد! خندیدم.. 
میدونستم دوستی من تا نداره... 
میدونستم دوستی اون تا داره.. مثل همیشه! 
خوب شد همه ی شکلاتهام رو خورده ام ...اما اون هیچکدومش رو نخورد..

مُشک خُتن

یکنفر از مُلک خارج رفته بود اندر وطن

                   که  به  اُمید  خدا  گیرد  برای خویش زن

قصه  کوتاه  دختری   پیدا نمود  مانند  مأه

                  که به  زیبایی به  ازماه  وبتن  مُشک ختن

کرد عروسی  که مثالش هیچکس  آنجا ندید

               دُهل  و سرُنا  یکطرف  همراه  با ساز واتن

چون عروسی شد تمام و جانب حجره شدند

              ساعتی  بنشستند  آن  هردو  بهم  گفتند  سخن

گفت عروس که موی تان بسیارجانیم دلکش است

             مرد بخندید وبگفت که ساخته گیست ای جان من

دست برد آن مرد ناگه جانب لب های خویش

               کرد  بیرون  سیت دندان های خودرا از دهن

دُخترک   بیرون  پرید  وگفت  مادر  جان  بیا

              شوهرم  دیوانه  گشته  چار هء  کن  بهر  من

               هیچ  چیز  سالم  نماند  اندر  سر  و پا  وبدن

مادرش گفت که (Junaid) از روز اول گفته بود

             که  نیند ا زید  دُختر  را  به  این  چاه    لجن

پشتونیم و تاجیکیم و اُزبک وبلوچ

یا ترکمن وهزاره ییم در یک کوچ

ما هموطنیم و زاده در یک خاکیم

هر چند که داده اند بزور مارا کوچ

*

هر چند بُت بامیان  فرو پاشیده

از کینه و از جهل عدو  پاشیده

گرخصم کند فکر که تاریخ نماند

بر فرق  پدر کلان  خود  شاشیده

*

پاریس به صفاٌی کاه فروشی نرسد

لندن به مزارو شهر دوشی نرسد

قربان  خرابات  که گردیده خراب

هر کس که خراب کرد بخوشی نرسد

*

حُب  وطن  است  زحُب  مادر والا

در  راه   وطن  اگر  رود  سر  والا

سوزند و یا کُشند دراین راه نیک است

ایستاده  شویم   بروز  محشر   والا

*

فرقی   نبوٌد   میان   کابل  و  مزار

هرکُنج وطن بوٌٍد  بما  خاک  و دیار

از عشق  وطن  سینه  بوٌد آتش  نار

گر در  وطنیم  و یا که  گردیده  فرار

*

قلبم  چو  تپش  کند  بگوید کابل

سینه  چو  خلش  کند بگوید کابل

هرقطره خون که دررگ ماجاریست

وقتی که  جهش کند   بگوید  گابل

*

کابل و مزا ر و قندهار   و  هرات

غزنی است ویاخوست ویا شهر کلات

لغمان  وکُنر و ننگرها ر و  غورات

برما چو بهشت است وچون آب حیات

*

هر  چند   ز  دامان  وطن  دور  شُدیم

بر  ترک  وطن  به ظُلم  مجبور  شُدیم

چون   دید   عدو   بکام  دل  راه  نیافت

بر  دیده  او  چو   زخم   ناسور   شُدیم

*

هر چند  وطن  بخاک  یکسان   گشته

آثار   کهن   ز  ریشه  ویران   گشته

داریم   اُمید  که  دشمن    ملت   ما

بینیم  که  گدا  به  لقمه  نان  گشته

د سویډڼ پولیس وایې چې پینځه تنه افغان ځوانان یې د سفسجو له جنوبي ولایت څخه په داسي حال کې له یوه ځنګل څخه وموندل چې د انسانانو د قاچاقونکو له لوري دغه هیواد ته انتقالیدل.

د سویډن راډیو خبر ورکړ چې د دغې پینځه کسیزې ډلي مشر غړی د اتلسو کلونو او کوچنی هغه یې د ۱۴ کالو دی  .

ویل کیږي چې دغه افغانان دې ته منتظر ول چې د کرسمس د مراسموڅخه په ګټي اخیستني د سویډن یوې بلي برخې ته ځانونه ورسوي.

له نیول شویو افغانانو سره هیڅ راز قانوني اسناد شتون نه لري او دمګړۍ د پولیسو په بند کې دي

له بېنوا ویب پاڼې څخه په مننې

www.benawa.com.

 

text
dfsdf sd

En fri/fred Afghanistan kan uppstå när folket har fått kunskapen om att alla människor är olika, även just i deras folkgrupp är varje individ unik för sig själ. Har männskligheten accepterat den här olikheten/unikheten så har man lyckats att få fred i vårt land/värld.

Det är väl många som klagar över det afghanska politiker att dem inte sköter sina jobb. Anledninagr kan vara många, de flesta klagar på att Afghanska politiker tar emot mutor...
Det är ju precis som den Afghnska utriksministern sa i Stockholm "det är ett skam för afghanska politiker att inte ta emot mutor".  Då uppstår frågan, vad beror det på att att dem flesta som jobbar i systemet använder sig av mutor? juste, svaret är att det beror på okunskapen, det beror på det dåliga situationen de befiinner sig i, det beror på att alla ger mutor för att handla snabbt.  

Andra frågan kan vara att, varför dem sköter inte sina jobb? juste, det beror på okunskapen, det beror på att dem inte värdesätter tiden, det beror på att dem blir tvingade av situationen att handla på det sättet som dem gör, trorts att dem vet att det är fel och kan få dåliga konsekvenser. det beror på att dem inte ser följden av det dem gör. dem tittar inte långt helt enkelt. 
  
Nu kan jag vända mig till er kritiker, Varför alla dessa kritik? varför tar ni inte steget för att förbättra landet? Är man kritiskt så betyder det att man har något bättre att komma med. Vad har ni för lösning för Afghanska politiker då? Vågar ni inte? eller har ni inte  kunskapen? vad är det ni är rädd för? Människan blir farlig när dem är helt övertyggade om att en vis handling är 100% rätt. Är ni övertyggade? eller är ni bara okunniga kritiker?
Min lösning på problemet i landet är,  att öka kunskapen bland medborgarna. hur så? Jag kan börja med mig själv, när jag vet att jag inte kan påverka andra, så kan jag säkert påverka mig själv. jag samlar så mycket kunskap som jag kan. för när jag har väl fått lite kunskap själv, så kan jag dela med andra med. annars, om jag är pank, så kan jag inte ge något till andra.
Dem flesta afghanska ungdommar som befinner sig i europa har börjat att arbtea och stjäna pengar. det är ju väl bra att ha pengar, men kunskap är viktigare. Dem som arbetar utan att utbilda sig först, kan inte använda sin tillgånger. Det är andra som arbetar med deras pengar. mvh/Lomani