رحیم مهریار به جاویدانه گان پیوست

 اِنآلّلهِ وَاِنآ اِلَيْهِ رَآجِعُون

 رحیم مهریار هنرمند شناخته شده موسیقی افغانستان صبح روزچهارشنبه در اثر مریضی سرطان جگر به عمر پنجاه و چهارساله گی در بیرون از افغانستان درگذشت و با چشم بستن از جهان ، به جاویدانه گان هنر پیوست

http://www.youtube.com/watch?v=iQJzmh1pknY

حلقات فرهنگی و هنری در افغانستان و علاقمندان موسیقی در این کشور، بار دیگر خبر تاسف بار درگذشت هنرمند مشهور ، رحیم مهریار را با اندوه و تاسف به همدیگر می رسانند.

این هنرمند که درجریان بیشتر از دو سال گذشته از مریضی سرطان جگر به شدت رنج می برد، در شهر هانور آلمان در بستر بیماری جان به جان افرین تسلیم کرد.

پرستو ، خانم رحیم مهریار که خود یکی از هنرمندان به شهرت رسیده موسیقی در افغانستان است، خبر مرگ شوهرش را با اندوه فراوان به رادیو ازادی اطلاع داد.

او گفت که : ” رحیم مهریار تقریبا سی سال در دنیای هنر کارکرده و از سن دوازده ساله گی به آواز خوانی آغاز کرده بود.
او از بیست سال به این طرف در آلمان زنده گی می کرد و غم ها و درد های ناشی از دوری وطن وی را به مریضی ها دچار ساخت. ”

به گفته خانم پرستو ، نخستین آهنگ مهریار ، یک آهنگ پشتو بود ” سحر ماښام دی اوښکی تویو مه ”

رحیم مهریار سه دختر و یک پسر دارد.
به گفته خانم پرستو، دوتن از دختران عروسی کرده اند و یک پسر و یک دختر رحیم مهریار سرگرم تحصیل هستند.

درهمین حال محمد صدیق یکی از کارمندان سابقه دار آرشیف رادیو افغانستان به رادیو ازادی گفت : ” رحیم مهریار یکی از هنرمندانی بود که از وی یکصد و چهل و پنج آهنگ در آرشیف رادیو افغانستان باقی مانده است. ”

به گفته وی ، مهریار برخی آهنگ های را اختصاصی به تلویزیون افغانستان ثبت کرده بود که از همان طریق پخش می شد.

بین خانواده های افغان کمتر خانواده یی پیدا می شود که این هنرمند را نشناسد و یا هم آهنگ و اهنگ های از وی نشنیده باشد.
سعید جوان بیست و سه ساله افغان است که درکنار آهنگ های سایر هنرمندان افغان، آهنگ های مهریار را نیز با علاقمندی می شنود.

او می گوید : ” برای من آهنگ های دوگانه رحیم مهریار که با خانمش پرستو خوانده است، دلچسپی زیادی دارد، من همیشه آهنگ های هر دو هنرمند را می شنوم ، اما این که درسالهای اخیر و ماه های اخیر آهنگ های تازه یی از آنان نشر نشده ، علت آن را نمی دانم . ”

شاید عمده ترین علت نبود آهنگ های تازه این هنرمند، همین مسئله بیماری وی و عدم توانایی برای اجرای آهنگ های جدید بوده باشد.

اعضای خانواده مهریار گفته اند که ، وی علاقه داشت تا پس از وفات جنازه اش به داخل افغانستان انتقال داده شود، اما تاکنون درمورد تصمیم نهایی گرفته نشده است.

پرستو خانم رحیم مهریار گله کرد که درجریان بیماری مهریار، وی هیچ پیامی از سوی دولت افغانستان و سفارت افغانستان در آلمان دریافت نکرده بود و از این سبب مایوس بود، اما به گفته خانم پرستو ” یکبار از دفتر رئیس جمهور کرزی تماس تلفنی گرفته بودند، اما وقتی بود که چشم های رحیم مهریار بسته شده بود و حتی شنیده هم نمی توانست. ”

گزارشگر رادیو آزادی با خانم پرستو  همسفر زنده گی رحیم مهریار مصاحبهء را انجام داده است.

«برشنا نظری»

  • با کلیک روی متن، این مصاحبه را می توان شنید

  • http://da.azadiradio.org/content/transcript/2079948.html

  • ****

     

    د خواشینۍ پیغام           

    په   ډیر  ژور خپګان  او تا ثر سره  خبر شوم، چې  زموږ   د هیواد  د موسیقې  په  ډګر کې نامتو،  پیاوړې ، تکړه ،مجرب اوښه هنرمندارواښاد رحیم مهریار چې دخوږ او په زړه پورې آواز خاوند و، د اوږدې ناروغی له  امله له دی فاني نړۍ څخه د تل لپاره سترګی پټې کړی .                                                                                                                                                                         

     اِنآلّلهِ وَاِنآ اِلَيْهِ رَآجِعُون                                                                                  

     

    زه  نه یوازی چې د ده  روح ته دعا کوم  بلکې په دغه غمیزه کې ځان  شریک بولم، او د

    ارواښاد رحیم مهریار کورنۍ او د ده محترمی میرمنې پرستو او د ده د هنر مینه والو

    ته جمیل صبر غواړم .                                                                                                                                              

    خدای پاک  ده  دی  وبخښي  او  د  ده  ښکلې سندرې  او ترانې  ده   د تل  لپاره  زموږ  د موسیقې په تاریخ کې ژوندې او ښیرازه لري .                                                                                         

    په ډیر درنښت : انجنیر عبدالقادر مسعود

    ***

    پرستو، بی مهریار شد

    شهباز ایرج

    بی بی سی

    یکی از خبرهای ناخوش چهارشنبه این هفته که باور کردنش را خیلی ها دشوار می یافتند، خبر درگذشت رحیم مهریار بود.

    او پنجاه و چهار ساله بود و شمار آهنگ هایی که به یادگار گذاشت تقریبا سه برابر سالهای زندگی اش بود.

    رحیم مهریار و همسرش پرستو در سیزدهم جنوری ۲۰۰۶ میلادی فردای شبی که کنسرت به یاد ماندنی ای در لندن اجرا کردند، به بخش افغان بی بی سی آمدند و در یک برنامه ی زنده بی بی سی استدیوی شماره هفت شرکت کردند.

    زنده یاد مهریار در پاسخ به سوال شنونده ای که پرسیده بود آیا خانواده های این دو آوازخوان با پیشه ای که در پیش گرفته اند سر ناسازگاری نداشتند چنین پاسخ داده بود:

    ”ما به دو خانواده بسیار سنتی و متعصب متعلق بودیم در زمانی که ما به آواز خوانی آغاز کردیم، روی آوردن به این کاردشوار بود، اما ما ( من و پرستو) به دلیل علاقه ای که به آواز خوانی داشتیم این راه را علی رغم سختی ها و مخالفت ها ادامه دادیم”.

    رحیم مهریار به دنبال گسترش جنگ و نا آرامی در کشورش، افغانستان را ترک کرد و بیست سال آخر عمر خود را در آلمان زیست.

    مسحور جمال آواز خوان و آهنگساز برجسته افغان که روز گاری در کابل گروه موسیقی آماتور را بنیاد نهاده بود و خود در کنار تدریس ادبیات فارسی در لیسه/ دبیرستان حبیبه ریاست آن ر را به عهده داشت، در میان شاگردانش رحیم مهریار را و احمد مرید را شایسته ی آوازخوانی یافت.

    مسحور جمال در ۱۳ سال اخیر در هلند بسر برده است، خبر مرگ شاگردش را زمانی شنید که می خواستیم نظرش را در مورد مهریار و کارهایش بپرسیم.

    مرگ اورا به همسر عزیزش فرزندانش و همه هنر دوستان تسلیت می گویم، بهرحال وقتی در حبیبیه معلم بودم، وظیفه من این بود که استعداد های جوان را کشف کرده و آنها را کمک کند. رحیم مهریار را به دلیل استعدادی که داشت، دعوت کردم تا به آرکستر حبیبیه بپیوندد. گاهی خودم برایش آهنگ می ساختم و خلاصه آهسته آهسته این را راه ادامه داد تا سرانجام هنرمند محبوبی شد.

    جامعه ی هنرمندان افغان درگذشت نابهنگام رحیم مهریار را ضایعه بزرگ هنری می داند، عبدالوهاب مددی آواز خوان و نویسنده ی کتاب سرگذشت موسیقی معاصر افغانستان اورا بهترین غزلخوان افغانستان می داند.

    هارون یوسفی که تا همین یکی دو ماه پیش گرداننده ی برنامه های تفریحی بی بی سی در بخش افغان بود، سالهای آموزش در لیسه حبیبه و سابقه ی آشنایی اش با رحیم مهریار در آنجا را به یاد می آورد:” در سال ۱۳۴۸ خورشیدی اداره ای به نام بخش موسیقی در وزارت فرهنگ افغانستان تاسیس شد، این اداره به راه اندازی

    آرکسترهای موسیقی کمک کرد، سومین آرکستر را مسحور جمال در لیسه حبیبیه ایجاد کرد و در همان سال بود که اولین آهنگ های رحیم مهریار از رادیو افغانستان پخش شد. رحیم مهریار صدای منحصر به فرد داشت، انسانی خیلی مودب و با وقاری بود”.

    رحیم مهریار از ۱۲ سالگی به آواز خوانی روی آورده بود و نزدیک به سی سال آواز خوانی کرد که حاصل آن نزدیک به ۱۵۰ آهنگ بود.

    او در یک سال اخیر به بیماری سرطان مبتلا شده بود اما امید به بهبود را تا آخرین روزهای حیات از دست نمی داد.

    در یکی از آخرین تماس های تلفنی که با همکاران بی بی سی داشت. از بستر بیماری در شفاخانه ای در آلمان گفته بود، وقتی خوب شد به سرزمین و زادگاه خویش خواهد رفت و مدتی غبار غربت را از چهره ی روزگار خویش خواهد زدود. اما تقدیر چنین رقم نخورده بود.

     

    http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2010/06/100624_l09_mehreyar_parasto_death.shtml



    Lämna ett svar