اعلامیه انجمن افغانها در سويدن: افغانستان امن نيست، اخراج اجباری را متوقف كنيد

افغانستان امن نيست، اخراج اجباری را متوقف كنيد!معامله بر سر حقوق پناهجویان نقض آشکار حقوق بشری است!

بیشتر پناهجويان افغان كه در جريان بحران كنونی پناهندگی وارد اتحاديه اروپاه شده اند از كشور های دومی و سومی بوده اند و بيشتر كسانيكه تصميم گرفتند تا دوباره به افغانستان عودت كنند، دوباره قصد بيرون شدن از کشور را دارند.

به جرات می توان گفت که بيشتر مهاجران عودت کننده به افغانستان مجدداً به ايران و یا به کشور دومی برگشته اند و يا هم در شرف بازگشت هستند.
اين برگشت ها و نبود تصوير و تعریف درست از چگونگی پناهندگی باعث می شود تا فشار بيشتر بالای بقيه پناهجويان افغان وارد شود.
زمانيكه آستراليا، سويدن، آمريكا و چندين كشور ديگر جهان، سفر شهروندان شان به افغانستان را به نسبت ناامنی مناسب نمی دانند و رسماً از سفر اتباع شان به این کشور جنگ زده جلوگیری می کنند، چطور ممكن است وضعيت امنيتی افغانستان را برای پناهجویان مطمئن جلوه دهند.
ديدگاه جامعه جهاني در مورد مطمئن بودن وضعيت امنيتی افغانستان به سال های ٢٠٠٣ تا ٢٠٠٩ بر می گردد نه امروز.
در حاليكه آمار تلفات غير نظاميان در مقایسه به سال های قبل ٢٠١١ افزایش چمشگیری را نشان می دهد و ده ها پرونده نقض حقوق بشری مانند تجاوز، قتل و تجاوز های جنسی در نهادهای حقوق بشری ثبت شده است، چگونه می توان افغانستان را یک کشور امن نامید؟
بدون شک جامعه بین المللی در هدف تعیین شده خود در افغانستان فاصله زیاد دارد و چشم پوشی از حقایق موجود افغانستان خود به نحوی نقض آشکار حقوق بشری محسوب می شود.
مهاجران و تحولات مثبت اجتماعی
وضعیت افغانستان نسبت به هر زمان دیگر نامطمین و ناامن است و جامعه جهانی بايد اين را بپذيرد كه تلاش های شان برای آوردن صلح در افغانستان بی نتيجه مانده است.
کشورهای مهاجر پذیر همواره یک روی سکه را می بیند و آنهم ورود پناهجویان به این کشور هاست در حالیکه روی دیگر سکه که تلاش، کار، دادن مالیه و رسیدن به درجه فکری است همواره از دید این کشورها پنهان مانده است.
بدون شک حضور همين مهاجران در شكيبايی و گرم نگهداشتن بازار كار هميشه مثبت تلقی شده است. طور مثال، سال گذشته مهاجرين در سويدن بيشترين ماليه را نسبت به شهروندان اين كشور به دولت پرداخته اند.
حال سوال اساسی این جاست که چرا ابعاد مثبت مهاجرت ها بررسی و یاد آوری نمی شود؟ چرا کشورهای مهاجر پذیر قبول نمی كنند كه همين مهاجران روزی در پارلمان این کشورها با گرفتن بلندترين رای وارد فعاليت های سیاسی می شوند و مصدر خدمت به همين كشور ها قرار می گیرند؟
طرف صحبت با حکومت افغانستان
این به همگان پوشیده نیست که افغانستان وطن ما است و هيچگاه و هیچ كشور ديگر وطن اصلی ما نمی شود، اگر امروز يك نگاه کوتاه و ژرف به تحولات سیاسی و تشكيل دولت وحدت ملی داشته باشيم، متوجه می شویم که بيشترين اراكين يا دو مليته هستند و یا هم در بیرون از افغانستان تحصيل کردند. امروزه این افراد شانه به شانه دوشادوش همديگر برای افغانستان زحمت می كشند.
اگر حكومت وحدت ملی پدیده مهاجرت را خوب مديريت كند، بزودی ابعاد مثبت اين مهاجرت ها نمایان می شود و بدون شک این وضعیت به نفع كشور مطبوع بوده و هم به منافع كشور مقصد تمام می شود.
اما نگرانی عمده این جاست که هم افغانستان و هم کشورهای مهاجر پذیر به این امر تا هنوز تن نداده اند.

به عبارت ساده تر می توان چنین استدلال کرد که در حال حاضر مهاجران افغان در کشورهای اروپایی بار هزینه و مصارف زندگی را از دوش دولت افغانستان برداشته و این کشورهای مهاجر پذیر هستند که در این راستا مطابق قانون شان .سرمایه گذاری می کنند که ادامه این وضعیت هم به نفع افغانستان است و هم برای کشورهای اروپایی آینده روشن را ترسیم خواهد کرد
اگر امضاء تفاهمنامه و معامله افغانستان و اتحادیه اروپا بر سر مهاجران را از دریچه حقوقی و قانونی بنگریم، مطابق کنوانسیون های پناهندگی سازمان ملل هر دو طرف معامله محکوم به نقض قانون هستند.
متوسل شدن به زور و اخراج اجباری پناهجویان در مغايرت کامل ماده های كنوانسيون های جهاني پناهندگى قرار دارد.
كميسيون امور مهاجرت انجمن افغانهای سويدن اين عمل را سخت محکوم می کند و از کشورهای اروپايی می خواهد تا در مورد معامله بر سر مهاجران با دولت افغانستان تجدید نظر کنند.
ما انتظار داریم که کشورهای اروپایی در این باره با چشم های باز وارد عمل شوند و در اين خصوص واقع بينانه عمل کنند.
اخراج های اجباری و وضع سختگيرانه علیه مهاجران يك جفا در حق پناهجويان افغان است و اين امر می تواند منجر به اعتراضات گسترده و وخيم تَر شدن اوضاع در اروپا شود.
پیام به رییس جمهوری افغانستان
جناب رییس جمهور، امروز بحران مهاجرت، يكی از مسائل غير قابل كنترول براى اكثريت كشورها درآمده است و اگر وضعيت بدین منوال ادامه پيدا كند و آینده سیاسی و امنیتی افغانستان همچنان سردر گم باقی بماند بازهم مردم کشور را ترک خواهند کرد.
ميدانیم فرار مغزها، آسيبی بزرگی به كشورمان ميرساند. ولی نبايد انكار كرد كه كه اين مغزها، از آينده ى خود نگران هستند و آنها آینده افغانستان را تاریک و ناامید کننده می بینند.
بگذار صادقانه اعتراف کنیم که نا اميدى اين مغزها زمانى آغاز شد كه بعد از سالهاى سال تحصيل؛ كسى آنها را جذب كار نكرد، از آنها رشوه خواسته شد، در هر موقعى با مشكل مواجه شدند، متصديان امور با آنها بدرفتارى كردند و حتىٰ براى بدست آوردن ترانسكرپت تحصيلى شان به عذر، زارى، واسطه و پرداخت رشوه متوسل شدند.
این قشر به اميد فرداى بهتر به شما و رقيب تان رای دادند و براى آغاز كار رئيس جمهور جديد شان لحظه شمارى كردند، اما آنچه امروز می بینند به مراتب بدتر از گذشته است و به این باور می رسند که در افغانستان یا زر داشته باشی یا زور.
آقای محمد اشرف غنی، خوب به یاد داریم که یکی از شعارهای مطرح زمان انتخاباتی شما بیکار نماندن قشر تحصیل کرده و پیدا کردن بازار کار برای تحصیل کردکان و روشنفکران کشور بود، اما حال آیا گراف بیکاری در افغانستان بدست شما می رسد؟
آیا در جریان اعتراض دانشجویان فارغ التحصیل شده که مدارک دانشگاهی شان را به دلیل پیدا نشدن کار آتش زدند قرار داری؟
می خواستم به این پرسش ها شما و شریک سیاسی تان صادقانه پاسخ بدهید که آیا امنیت افغانستان بیشتر از هر زمان دیگر شکننده نیست؟ و آیا اقتصاد و بازار کار افغانستان با رکود مواجه نشده است؟
اگر پاسخ شما به این پرسش ها منفی باشد بدون شک شما از وضعیت افغانستان بدور و بی خبر گذاشته شده اید و حلقه ای که شما را محاصره کرده حقایق را تحریف شده به شما انتقال می دهد.
حال اگر پاسخ به این پرسش ها مثبت باشد، پس هیچ سیاست مدار آگاه در این شرایط به بازگردان مهاجران کشورش تن نخواهد داد حتی اگر این روند به دریافت پول و کمک های مالی و سیاسی مشروط شود. زیرا دلیل آن این است که بازگشت همین مهاجران به موجی بی امنیتی و بی ثباتی افغانستان کمک خواهد کرد و کشور را دچار هرج و مرج فزاینده ای خواهد کرد و ممکن ادامه این نابسامانی ها منجر به سقوط نظام گردد.
ما مشوره می دهیم که در شرایط کنونی افغانستان، دستگاه سیاسی کشور نباید حتی یک مهاجر را به تعداد هزاران بیکار در افغانستان اضافه کند، زیرا وقتی کار نبود زمینه این فراهم می شود که افراد بیکار به دام گروه های مخالف مسلح دولت بیفتد، گروه های که هر روز قدرت مضاعف می گیرند و صدای پای انها تا کابل و امن ترین ولایات شمال رسیده است.

کمیسیون امور مهاجرین انجمن افغانها در سویدن 

^^^^

این اعلامیه در سایت خبرگزاری بخدی نیز نشرگردیده است 



Lämna ett svar